60. Yıl

Ben 20 yıllık voleybol hayatımda toplam TED Kolejliler, Oyak Renault, Eczacıbaşı, Aeg Eti ve Beşiktaş dışında hiçbir takımda oynamadım. Hep o devrin süper ligi sayılan Deplasmanlı Voleybol Ligi‘nde oynadım. Söylemesi ayıp değildir. Oynadığım dönemdeki en uzun pasör de bendim. Takımdaşlarım ve sezondaşlarım bilirler.

1981 yılında ilk kez Eczacıbaşı kulübüne geldiğimde rahmetli Cengiz Göllü abi “Hoş geldin” deyip elimi sıkmıştı. Sonradan fabrikaya gittik. Baktım Ata Onar abimiz, Faruk, Zeki falan üstlerinde beyaz önlük çalışıyorlar. Ben de kendi kendime dedim ki “Bunlar sadece transfer etmediler, bir de fabrikada işçi olacağız galiba”. Sonradan anladım ki uzmanlık alanı olanlar isterlerse fabrikada da çalışıp ek gelir elde edebiliyorlarmış. Bir ferahlama geldi üstüme.

Fabrika Salon

Yer şimdiki Kalyon AVM. O zamanlar ise Eczacıbaşı Fabrikası. Fabrikanın sonunda da bizim salon var. Ortalık buram buram deterjan, duş jeli, sabun kokuyor. Neyse vardık gittik salona, antrenmana çıkacağız. Dediler ki bundan sonra çanta taşımak yok. Burası senin dolabın, antrenmana gelince malzemelerin burada; giy, çık, terle, sonra da bırak, biz yıkayıp yerine koyarız. Büyük lüks yani. Biz de “ellerim bomboş” şarkısı eşliğinde takılmaya başladık da antrenmandan çıkınca Hanyayı Konyayı anladık tabii. Meğer ezeli ve ebedi Türkiye Şampiyonu takıma gelmenin bir ceremesi olacakmış. Antrenman değil bildiğin komando kampı yani. Hiç unutmam, 1 sayı sonrası ben “pardon” demek gafletinde bulundum. Rahmetli Cengiz Göllü abimizden de ilk fırçayı yemiştim. Biz burada pardon oynamıyoruz..!

Levent Çarşı

Levent Çarşı‘da kulübün bir lojmanı vardı. Ben 1 dönem orada yaşadım. Salon-lojman arası 3 dakika yürüme mesafesi. Sizin anlayacağınız git antrenmana, gel eve durumu. Kapalı gözlük Eczacıbaşı voleyboluna hizmet veriyoruz. Sonradan üniversite açıldı da biraz şehirde 2 saat yapmaya başladık. Aa dünyada farklı insanlar da varmış demiştik. Yüzümüz gözümüz açıldı. 1981 yılında transfer oldum ve 2 sezon Türkiye Şampiyonluğu yaşadım.

Kadro da kadro yani… Sağ altta oturan rahmetli Cengiz Göllü abimiz. Yanındaki de bir önceki TVF Federasyon Başkanımız Özkan Mutlugil. Alt taraf A Milli Takım‘ın ilk altısının 4’ü. En ortada Osman pasörüm (şimdilerde YouTube yıldızı). Üst tarafta ayakta soldan 3. sıradaki 1 numara ise bu satırların yazarı (asık suratlı herifin teki işte). Ortadaki 2 numara “O adam” Mehmet Çakmak (peynirci). 6 numara Kurtaran Mumcu (yani Kuti) TVF eski milli takımlar sorumlusu. En soldaki süper solak Tunç kardeşim. Bu kadroda milli olmayan oyuncu yoktur.

Tam 45 Yıllık Forma

Yıkandı. Ütülendi ve maça çıkmaya hazır hale geldi. Tabii içine sığarsak. O tarihte boy 1.95, sıçrama 85 cm, kilo 79. Şimdi boy aynı (ayakkabı tabanıyla) sıçrama 5 cm, kilo 105. Eh pek de fark yok yani. Formdayız maşallah.. :-0

Forma Aşağıda

Hey gidi günler hey… Bu bir antrenman formasıdır. Dışarı çıkarmak ve eve götürmek de yasaktır. Ama ben kulüpten giderken anı olsun diye malzemeci Fuat abimizden rica etmiştim. O da kırmayıp bana vermişti. Mis gibi de 45 yılını devirdi. Kulüpten 15 yaş genç yani. Şimdiki formalar 350 gr. Bizimkisi kuru halde 1 kg, ıslak hali 1.5 kg idi.

Kuvayı Milliyeci Eczacıbaşı

Eczacıbaşı markasının temeli, Eczacıbaşı markasının ve adının kökeni, Milli Mücadele döneminde İzmir’de aktif rol oynayan ve unvanını alan eczacı Süleyman Ferit Eczacıbaşı’na dayanmaktadır. “Eczacıbaşı” unvanı; Süleyman Ferit Bey, genç yaşta İzmir Memleket Hastanesi‘nde başeczacılığa yükselmiş, İzmir İl Genel Kurulu tarafından halka ve orduya hizmetlerinden ötürü 1909 yılında resmi olarak “Eczacıbaşı” unvanıyla ödüllendirilmiştir. Bu unvan daha sonra Soyadı Kanunu ile aile soyadı olmuştur.

Milli Mücadele döneminde atılan bu toplumsal sorumluluk ve sağlık alanındaki öncü kökler, Süleyman Ferit Bey’in oğlu Dr. Nejat Eczacıbaşı tarafından Cumhuriyet sonrası dönemde büyütülmüş; 1952 yılında Levent’te kurulan ilk modern Türk ilaç fabrikasıyla bugün tanınan Eczacıbaşı Topluluğu‘na dönüşmüştür.

Efsane Kulüp

Türkiye‘de erkek voleybol liglerinde üst üste en uzun süreli şampiyonluk serisi rekoru, 1977-1978 sezonundan 1985-1986 sezonuna kadar aralıksız 9 kez şampiyon olan Eczacıbaşı‘na aittir. Türkiye‘de en uzun süre şampiyonluğu elinde tutma veya üst üste şampiyonluk serisi rekoru kadınlarda 1973-1985 yılları arasında aralıksız 12 yıl şampiyon olan Eczacıbaşı voleybol takımına aittir.

Tigerım

Kaplanım benim. Öncelikle nasılsın? Yeni sezona hazır mısın? Etini sütünü verip iyi beslediler mi seni? Biliyorsun her daim yanındayız. Hadi bakalım kolay gelsin..

Ezcümle;

Nice 60. yıllara Eczacıbaşı’na. Patronlara, emek harcayanlara, onun için çalışanlara ve gönül verenlerine… Kutlu ve uğurlu olsun. Hadi görüşürüz bir ara yine. Herkese sevgilerimle Dr. Eski Voleybolcu

Not: Beni de sağ olsunlar, unutmamış davet etmişler. Bir manimiz olmazsa uçak, tren, araba, at, motosiklet ne varsa bulup gideceğiz.

Şimdi Reklamlar;

https://www.drselcuktuna.com

https://www.nobelyayin.com/yazar-selcuk-tuna/?yazar=Sel%C3%A7uk%20Tuna

https://www.nobelyayin.com/turkiye-cumhuriyeti-nin-kurulusunda-ve-gazetecilikte-manipulasyon-22066.html